Jako wykładowca uczestniczył w procesie dydaktycznym ponad 800 absolwentów na różnych wydziałach, wypromował 50 magistrów i inżynierów, wysokiej klasy specjalistów w dziedzinie eksploatacji maszyn inżynieryjnych. Programował i realizował ważne dla wojska i przemysłu obronnego badania nowych maszyn i urządzeń. Opracowywał i publikował podręczniki, skrypty dydaktyczne i monografie.
Za indywidualne i zespołowe osiągnięcia w działalności naukowo-badawczej, dydaktycznej i wychowawczej wielokrotnie był wyróżniany i nagradzany. Jest laureatem nagrody Ministra Przemysłu Maszynowego, Szefa Sztabu Generalnego WP i licznych nagród rektorskich WAT.
Jubilat urodził się w maju 1931 roku na Podkarpaciu. Naukę w szkole średniej rozpoczął w 1946 r. w Gimnazjum Mechanicznym przy Państwowej Szkole Przemysłu w Rzeszowie. Egzamin maturalny złożył w Państwowym Liceum Przemysłu Elektrotechnicznego w Gliwicach. W 1951 rozpoczyna wyższe studia techniczne na Fakultecie Wojsk Inżynieryjnych w Wojskowej Akademii Technicznej na kierunku uzbrojenie inżynieryjne, później maszyny inżynieryjne i maszyny robocze.
Należał do grona wzorowych podchorążych wyróżniając się szczególnie wysokimi ocenami w nauce. Po trzecim roku studiów mianowany zostaje podporucznikiem. W 1955 r. obronił pracę dyplomową i ukończył studia w WAT z wyróżnieniem, uzyskując tytuł inżyniera mechanika wojsk inżynieryjnych. Zakwalifikowany zostaje do pracy dydaktycznej. Otrzymuje przydział do Katedry Maszyn Inżynieryjnych, później maszyn roboczych. Odbywa staż dowódczy na stanowisku dowódcy kompanii technicznej w 6CBSap. w Dęblinie. Następnie wraca do WAT i po ukończeniu studiów magisterskich w 1958 r. otrzymuje stanowisko adiunkta w Laboratorium Maszyn Inżynieryjnych.
Od 1962 r. pełnił służbę na stanowisku wykładowcy i kierownika laboratorium. Podstawowymi przedmiotami wykłada-nymi przez płk Jana Piętę były „Urządzenia elektryczne wojsk inżynieryjnych” i „Elektrownie polowe”. Jako nauczyciel akademicki uczestniczył w pełnym procesie dydaktycznym uczelni, prowadził wykłady i seminaria, ćwiczenia i zajęcia laboratoryjne, projekty przejściowe i prace dyplomowe a także kierował praktykami wojskowymi i przemysłowymi podchorążych.
Jest autorem 4 akademickich skryptów wykładów i ćwiczeń oraz instrukcji metodycz-nych do nauczania wojskowych urządzeń elektroenergetycznych a także współautorem 4 skryptów dydaktycznych i wydawnictw książkowych. Opracował i wprowadził do szkolenia podchorążych oryginalne ćwiczenia laboratoryjne do nauki właściwości eksploatacyjnych urządzeń elektrycznych, oparte na obsługiwaniu pracy odpowiednio oprzyrządowanych i opomiarowanych egzemplarzy etatowego sprzętu wojskowego.
Płk Jan Pięta stale doskonalił posiadaną wiedzę, studiował rozwój nauki i techniki, opracowywał projekty koncepcyjne i nowe rozwiązania techniczne oraz programował i realizował liczne indywidualne i zespołowe prace i badania naukowe. Włożył ogromną pracę w organizację, budowę i wzorowe utrzymanie nowoczesnej dydaktyczno-naukowej bazy laboratoryjnej z urządzeń elektrycznych. Był inicjatorem unikalnego w skali Akademii laboratorium aparatury pomiarowej do obsługi dydaktyki i badań naukowych prowadzonych w Instytucie Maszyn Roboczych. Wyposażenie laboratorium oparte zostało na cyfrowej aparaturze elektronicznej najnowszej generacji i umożliwiało pomiary prawie wszystkich wielkości fizycznych spotykanych w maszynach roboczych z napędem spalinowym hydraulicznym, pneumatycznym i elektrycznym.
Jubilat należał do zespołu naukowo-badawczego Instytutu, który w latach 60-tych pierwszy w skali kraju podjął się badań stanowiskowych prototypów nowych zespołów hydraulicznych wprowadzanych do maszyn inżynieryjnych, zajmując się głównie modelowaniem i badaniem przebiegu procesów cieplnych zachodzących w sprzęgłach i przekładniach hydrokinetycznych w czasie pracy.
Wyróżniony przez Ministra Przemysłu Maszynowego w 1973r. Autor projektu koncepcyjnego układu energetycznego hamowni elektrycznej zbudowanej w Instytucie do badania zespołów napędowych kołowych maszyn roboczych o mocy 500 KM i współautor projektu technicznego stacji zasilania 600 kVA. Był też autorem projektu technicznego i programu badań wyposażenia elektrycznego doświadczalnego żurawia czołgowego 10 t dla wojsk lądowych opracowanego i przebadanego w Instytucie Maszyn Roboczych. Dla Szefostwa Wojsk Inżynieryjnych przeprowadził przyspieszone, ściśle kontrolowane, badania zmęczeniowe nowych zagranicznych pilarek spalinowych, które z nieznanych powodów ulegały awarii w czasie eksploatacji.
Dla Wojskowych Zakładów Inżynieryjnych w Dęblinie zrealizował pracę naukowo-badawczą, wyróżnioną nagrodą rektorską komendanta WAT, na temat modernizacji technologii i optymalizacji potokowego remontu spalinowych zespołów prądotwórczych z adaptacją istniejącej hali produkcyjnej do remontu źródeł zasilania.
Prowadził także prace studyjne nad eksploatacją wyposażenia elektrycznego maszyn inżynieryjnych w zmiennych temperaturach i dostosowaniem elementów wyposażenia do pracy w skrajnych warunkach klimatycznych. Podstawowe wiadomości dotyczące wyżej wymienionych zagadnień opublikowane zostały w wydawnictwie zbiorowym pt. „Eksploatacja maszyn roboczych w warunkach zimowych” przez wydawnictwo naukowo-techniczne WNT w 1990 r.
W latach 1986-89 kierował wysoko ocenioną, zespołową pracą naukowo-badawczą wykonywaną w WAT dla Szefostwa Badań i Rozwoju Techniki Wojskowej na temat automatyzacji pracy wojskowych zespołów prądotwórczych. Za publikację pt. „Polowe źródła energii elektrycznej dla potrzeb wojskowych”, zamieszczoną w WPT z okazji 35-lecia WAT, uzyskał doroczne wyróżnienie Komitetu Redakcyjnego i specjalną nagrodę rzeczową redakcji WPT.
Płk mgr inż. Jan Pięta za długoletnią ofiarną służbę wojskową, wzorową działalność dydaktyczną i wychowawczą oraz osiągnięcia w pracy naukowej i wychowawczej został odznaczony Krzyżem Kawalerskim OOP, złotym i srebrnym Krzyżem Zasługi oraz innymi odznaczeniami resortowymi m.in. złotym i srebrnym medalem Siły Zbrojne w służbie Ojczyzny, złotym i srebrnym medalem pamiątkowym Zasłużonemu Saperowi i innymi medalami pamiątkowymi.
Po 40 latach służby wojskowej przeniesiony został do rezerwy. Należy do Stowarzyszenia Saperów Polskich i uczestniczy w działalności koła nr 7 przy Wojskowej Akademii Technicznej.

Red